Їхали цигани...
Їхали цигани возом над рікою,
Плакали цигани гірко за водою,
Плакали цигани, плакали їх діти,
Плакали їх коні та ще й в полі квіти.
Плакали, що воза в кузні поламали,
Плакали, що коні каші не пували,
Плакали, що в небі та й криві дороги,
Плакали, що пісні їм бракує трохи,
Плакали, що в діжці бульби не вродили,
Плакали, що бульби роми не садили,
Плакали, що в стернах зимували раки,
Плакали, що взимку розквітають маки,
Плакали, що в стайні ратуш завалилась,
Плакали, що жаба пирогом вдусилась,
Плакали, що пейси в карасів пихатих,
Плакали, що брилем накривають хати...
Їхали цигани возом за рікою,
Плакали цигани дружньою юрбою,
Плакали цигани та в селі дівиця,
Та ще й в крайній хаті плакала вдовиця.
Плакали так довго, плакали так гірко,
Аж на яснім небі засіяла зірка,
Засіяла зірка та ще й місяченько,
Привели з собою ніченьку темненьку.
Плакали цигани, піснею дусились,
Плачучи на возі купкою тулились,
Плакали цигани, їм попухли лиці...